O demostrativo

 


 Os demostrativos sinalan as persoas ou cousas designadas polo nome, situándoas no espazo (Esa billa perde auga) ou no tempo (Aquel serán chovía). Teñen, polo tanto, un valor deíctico.

Os demostrativos poden converterse en pronomes:

As formas masculinas e femininas, cando non acompañan o substantivo, pasan a actuar como pronomes:Dáme esa.

Os demostrativos neutros sempre son pronomes: Iso é teu.

Este, esta, estes, estas

Ese, esa, eses, esas

Aquel, aquela, aqueles, aquelas

Iso, aquilo/aquelo.

 

 

Aquel e aquela poden ter funcións diferentes ás de demostrativo:

Substantivo:

Aquel e aquela poden ser usados como substantivos, con significado non definido. Esta polivalencia permite que o seu significado concreto varíe en cada caso segundo o contexto: Entrou na adega, foi ao pipo e abriu a aquela (= billa).

Verbo:

Do mesmo xeito funcionan os verbos aquelar e aqueloutrar: Mañá vou ir aquelar o coche ao taller (= reparar). Deixa aquelado o teu cuarto antes de saíres para o instituto.

Adverbio de tempo:

Daquela pode funcionar como adverbio de tempo, co significado de «naquela época», «naquel tempo»:  Daquela liamos novelas de vaqueiros (Cando eu era rapaz).

Conxunción:

Tamén pode ter o valor dunha conxunción consecutiva co significado de «polo tanto»: Rematastes as actividades, daquela podedes saír da aula. 

 

Nesto/nisto, neso/niso, con isto, nestas, nesas, con estasadmiten un uso adverbial cun significado equivalente a «nese momento", "nese intre";Estabamos na clase de matemáticas e nisto petaron á porta (= nese intre, nese momento).

Valor aproximativo: a construción “a iso de” ten valor aproximativo na expresión de localización temporal: A iso das dez, chámame..

Afirmación: Iso é, iso si, iso xa adoitan empregarse para ratificar unha afirmación:

-Non esquezas o molete de pan de millo. 

 

EXERCICIOS DE REPASO: 


https://www.ogalego.eu/exercicios_de_lingua/exercicios/morfoloxia/demostrativo.htm

 

https://gl.wikibooks.org/wiki/Exercicios_de_morfosintaxe_en_lingua_galega/demostrativo/Encrucillado

 

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

A Nova Narrativa Galega. Características, autores e obras representativas

Imaxe
Tema7 2010 from xenevra  Na década dos 50, cando se inicia a recuperación da literatura galega, xorde un grupo de mozxs que incorpora á nosa narrativa novos motivos e novas técnicas relatoras (mesmo experimentais), do mesmo xeito que os homes do grupo Nós supuxeran un achegamento ás novas tendencias culturais de Occidente, son os integrantes da  Nova Narrativa Galega . Non se pode falar en sentido estrito dunha escola ou grupo homoxéneo, mais úneos a súa formación universitaria, con claras inquietudes galeguistas, viaxeiros por Europa e coñecedores da literatura europea e americana. No plano literario, a súa intención innovadora e o desexo de ruptura formal coa tradición narrativa. A “Nova Narrativa Galega” é un movemento de renovación temática e técnica no que incluímos un conxunto de obras  publicadas entre 1954 e 1971.  Compartían actividades e canles de expresión con outros narradores e poetas dos 50 : publicaron a colección “IIla Nova “...
Ler máis

As variedades dialectais da lingua galega

Imaxe
  Malia a grande unidade do galego falado acostuman diferenciarse tres grandes bloques dialectais baseándose nunhas poucas  isoglosas  (liñas que marcan unha forma diferente de dicir algo no territorio). Dentro dos bloques poden sinalarse tamén áreas máis pequenas. 1.-Bloque oriental: - Plural -n: cais  (cans),  pantalois  (pantalóns),  ladrois  (ladróns) - Sufixo -iño : camín  (camiño),  paxarín  (paxariño) ,  vecín  (veciño) - Ggrupo -ua -: cuatro  (catro),  cuando  (cando),  guardar  (gardar) - Baxo  (baixo),  caxa  (caixa) Exemplos: gústanme esas canciois // O gato é moi bonitín // O meu vecín ten cuatro cais // Mira aí, ta guardado na caxa Áreas do bloque oriental: - Asturiana : artigo el/l´ ,  avolo (avó),  mulin  (muíño) Ex. l´avolo ta n´el mulín - Ancaresa: vogais nasais - Zamorana : collí (collín),  partí  (partín) 2. Blo...
Ler máis

Poesía galega de finais do século XX e inicios do XXI (anos 80, 90 e década dos 2000)

Imaxe
  Con pólvora e magnolias  de  Méndez Ferrín  (xunto con  Mesteres  de  Arcadio López Casanova ) marcou un novo rumbo. O libro rompe co socialrealismo e abre temas novos e variados: intimismo existencial, metafísica, mitoloxía cultural, político social, redescobre a linguaxe, e aparece un novo estilo máis culturalista. Entre os moitos autores podemos destacar nestes anos: -O social-realismo e as novas tendencias.  Darío Xohán Cabana , moitas das súas poesías serán cantadas por grupos como  Fuxan os Ventos ; gran dominador do verso e a linguaxe. -Os primeiros tanteos renovadores (1976-78) virán da man de varios colectivos poéticos de curta duración:  Rompente  (poesía rompedora de  Antón Reixa, Manuel Romón ),  Alén  e  Cravo Fondo  ( Rodríguez Barrio, Ramiro Fonte ). A partir de 1980 consolídase a renovación coas características antes citadas pero non compartidas por todos, non hai u...
Ler máis