Traballamos os textos (II)

 

Ti que voltas, que desandas o camiño do mar, que vas para o recanto onde naciches, vai ver a meus pais, que Alá quedaron roendo broa e partindo cadullos. Vainos ver pero non lles digas que caín dun tranvía e ando coxo; nin que agatuño cada día sobre unha morea de cisco e paso dez horas por xornada remexendo e entrecollendo porcalladas que bota a cidade; nin que vivo nun chafarís de casqueiros sen luz e sem auga de tubaxe; nin que lavo a miña roupa; nin que se me acabaron festas e domingos. Non lles digas do esforzo que me custa reunir os pesos para o xiro mensual da “axuda familiar”, nin que era unha trola iso de facer -as- américas. Non lles digas dos meus apretos, inda que son os de moitos, deses moitos coma min que tamén calan e acochan os seus fracasos. Que pensen que isto é de ouro e que os emigrantes somos felices.

Ou… se ben o cavilo case é mellor que lles digas a verdade. Eu nada explico nas cartas, pero ti, como cousa túa… Que se decaten do que é dar ó zoco polo mundo adiante e mastigar o pan que amasou o demo. Ti que voltas, que vas alá, di o que queiras. O que che pete. Que o saiban todo.

                                                                                                                   Xosé Neira Vilas. 2003

1.- Fai un resumo do texto.

3.- Dá o significado que teñen no texto as seguintes palabras ou expresións: recanto (l.1), cadullos (l.2),  agatuño (l.3),  morea de cisco, chafarís (l.4) 

4.- Define os fonemas vocálicos e consonánticos da palabra “cadullos” (l.2) e  indica se é semiaberta ou semipechada a vogal tónica de: bota (l.4), festas  (l.5),  pesos (l.6)  zoco (l. 11)

3.- A emigración en Galicia, antes e agora. Constrúe un texto sobre o tema, comparando a situación que reflicte o texto coa que se dá hoxe. (Extensión aproximada 30 liñas)